Adapa Miti (veya Adapa ve Güney Rüzgarı), Mısır'daki Amarna arşivinde bulunan Orta Babilce tablet (EA 356, MÖ 14. yüzyıl) başta olmak üzere çivi yazılı kaynaklarda korunan, insanın sınırlı bilgeliği ile ilahi ölümsüzlük arasındaki trajik uçurumu konu alan en derin felsefi Mezopotamya metinlerinden biridir.
Adapa Miti
Eridu kentinde Ea'nın tapınağını balıkla besleyen bilge rahip Adapa'nın, teknesini alabora eden Güney Rüzgarı'nın kanadını kırması; gök tanrısı Anu'nun huzuruna çağrılması; Ea'nın tavsiyelerine uyarak göğün kapısındaki Tammuz ve Gizzida'nın desteğini kazanması; ancak Ea'nın aldatıcı/koruyucu uyarısı nedeniyle kendisine sunulan Hayat Ekmeği ve Hayat Suyu'nu reddederek insanlık adına ölümsüzlük fırsatını kaçırmasını anlatan kurucu Akkadca bilgelik miti.
Orta Babil (Amarna EA 356, MÖ 14. yüzyıl)
Yeni Asur Edebi Geleneği (Ninova, Sultantepe)
⏱ Tahmini Okuma: 1 dk
◆ Anlatıda Yer Alan Figürler
Destanın Kutsal Sembolleri
Güney Rüzgarı'nın kırık kanadı
Hayat Ekmeği ve Hayat Suyu (akal balāṭi / mê balāṭi)
Ölüm Yemeği ve Ölüm Suyu (akal mūti / mê mūti)
Matem giysisi
Eridu balıkçı teknesi
Bu Panteondan Diğer Destanlar
Mezopotamya geleneğinin diğer efsaneleri
İştar'ın Yeraltına İnişi
Akkad tanrıçası İştar'ın "Dönüşü Olmayan Ülke"ye (Erṣet la târi) inişini, yeryüzünde üremenin ve cinselliğin tamamen durmasını, Ea'nın yarattığı Aššušunamir'in (assinnu) yemin ve ḫalziqqu talebi sonrasında Ereşkigal'in emriyle Namtar'ın hayat suyunu serperek tanrıçayı serbest bırakışını ve Tammuz'un matem ritüeliyle bağlanan Akkadca edebi başyapıtı.
İnanna ve Enki: Kutsal ME'lerin Uruk'a Taşınışı
Uruk'un koruyucu tanrıçası İnanna'nın Eridu'ya giderek bilgelik tanrısı Enki'den uygarlığın kurucu güçlerini, kurumlarını ve sanatlarını (ME) teslim almasını, Gök Kayığı ile Uruk'a getirmesini ve uygarlık merkezinin Eridu'dan Uruk'a intikalini anlatan Sümer edebi anlatısı.
